Pracownia Polisomnograficzna

Personel:
lek. Irena Zięba – Małachowska
lek. Iwona Meresta
dr n. med. Grzegorz Kaczmarczyk

Pracownia wyposażona jest w polisomnografy, poligrafy oraz aparaty autoCPAP
W ramach umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia Szpital realizuje badania zaburzeń oddychania w czasie snu.
Badania wykonuje się w ramach pobytu pacjentów na oddziale pulmonologicznym, na podstawie skierowania od lekarza rodzinnego lub lekarza specjalisty.
Rejestrację pacjentów prowadzi Izba Przyjęć Szpitala pod nr tel. 77 4080168
Badanie polisomnograficzne polega na ciągłym zapisie snu osoby badanej. Rejestracja snu w aspekcie tego badania rozłożona jest na zapis czynności elektrycznej mózgu (elektroencefalogram), ruchów gałek ocznych (elektrookulogram) oraz czynności mięśni podczas snu (elektromiogram). Bardzo istotnym elementem badania jest również zapis czynności oddychania: przepływu powietrza przez drogi oddechowe, ruchów oddechowych klatki piersiowej i brzucha oraz zawartości tlenu we krwi. Dodatkowo prowadzi się również zapis dźwięków chrapania, elektrokardiogramu (EKG), rejestruje się ponadto zmiany pozycji ciała w czasie snu.
Do oceny zaburzeń oddychania w czasie snu konieczna jest rejestracja co najmniej 6 godzin snu.

Wskazania:
Głównym wskazaniem do przeprowadzenia takiego badania jest podejrzenie zespołu zaburzeń oddychania w czasie snu – zwłaszcza w przypadkach gdy pacjent bardzo głośno chrapie, często przestaje w nocy oddychać, a w czasie dnia ma skłonność do zasypiania w przeróżnych okolicznościach. Badania tego typu wykonuje się również wtedy, jeżeli występują problemy ze snem pod postacią bezsenności, chory źle śpi lub bardzo często budzi się w nocy.

Doradztwo i leczenie
W szpitalu prowadzi się edukację i doradztwo w zakresie postępowania zaburzeń snu, a w przypadkach tego wymagających, ustala się zakresy ciśnień dla protezy powietrznej CPAP, która jest skuteczną metodą leczenia bezdechów sennych.
Leczenie to polega na stosowaniu w czasie snu aparatu wytwarzającego stałe dodatnie ciśnienie powietrza, w zakresie od 4 do 20 cm słupa wody. Powietrze to tłoczone jest z aparatu do dróg oddechowych elastyczną rurą, połączoną z maską, umocowaną szczelnie dookoła nosa i ust śpiącego za pomocą dobrze przylegającego czepca. Dodatnie ciśnienie powoduje mechaniczne usztywnienie górnego odcinka dróg oddechowych, zapobiegając się zapadaniu jego ścian. Ciśnienie potrzebne do zniesienia chrapania i bezdechów ustala się indywidualnie, w czasie badania PSG i na podstawie zapisów z aparatów autoCPAP.